236 Shares 2835 views

Co oznacza politykę odwilży w sferze duchowej? Odrodzenie kultury w 50-60s

Piąty marca 1953 nastąpiło zdarzenie, które radykalnie zmieniły bieg zewnętrznej i wewnętrznej polityki ZSRR. Zmarł Stalina. Przez ten czas, represyjne metody zarządzania zostały wyczerpane, więc stalinowskie podopieczni kurs pilnie musiał przeprowadzić pewne reformy mające na celu optymalizację gospodarki i realizację transformacji społecznej. Tym razem nazwano odwilż. Co oznacza politykę odwilży w sferze duchowej, co wyglądało nowe nazwiska w życiu kulturalnym kraju, można przeczytać w tym artykule.


XX Zjazd KPZR

W 1955 roku, po rezygnacji Malenkowem staje radziecki przywódca Nikita Siergiejewicz Hruschev. W lutym 1956 roku na XX Zjeździe, powstał swoją słynną mowę o kult osobowości. Po tym, nowy lider władzy została znacznie wzmocniona, pomimo sprzeciwu siepaczy Stalina.

XX Kongres wprowadził różne reformatorskich inicjatyw w naszym kraju, ożywienie procesu reformacji kulturowego społeczeństwa. Co oznacza politykę odwilży w duchowym i literackiego życia ludzi, można dowiedzieć się z nowych książek i powieści opublikowanych w tym czasie.

odwilż polityka w literaturze

W 1957 roku wyjeżdża za granicę publikację słynnych dzieł Pasternaka „Doktor Żywago”. Pomimo faktu, że praca ta została zakazana, spędzają ogromne cyrkulacje w samizdatnyh kopii wykonanych na starych maszyn do pisania. Taki sam los spotkał dzieła M. Bułhakowa, Grossman i innych pisarzy czasu.

Indykatywny jest publikacja słynnych dzieł Sołżenicyna „Jeden dzień w Ivana Denisovicha”. Historia, która opisuje straszliwe stalinowskie obozy dni tygodnia, główny analityk Susłow odrzucił natychmiast. Ale redaktor magazynu „New World” był w stanie pokazać historię Sołżenicyn osobiście N. S. Hruschevu, po którym dano zgodę na opublikowanie.

Prace narażając represji stalinowskich, znajduje swój czytnik.

Możliwość wniesienia swoich pomysłów do czytelników, aby opublikować swoją pracę mimo cenzury i władz – że polityka odwilży rozumie się w sferze duchowej i literaturze czasie.

Ożywienie teatru i kina

W 50-60-tych teatr przeżywa odrodzenie. To oznaczało politykę odwilży w sferze duchowej i sztuk scenicznych, to najlepiej powiedzieć repertuar zaawansowanych stadiach połowy wieku. Odeszły wystawiając robotników i rolników, powraca na scenę repertuarze klasycznym i działa 20-tych XX wieku. Ale nadal w teatrze dominuje styl zespołowej pracy i stanowisk administracyjnych i niepiśmiennych zaangażowany niekompetentnych urzędników. Z tego powodu wiele występów nie widzieli jej odbiorców: luz Meyerholda Vampilov i wiele innych i lewo leżący pod ściereczką.

Rozmrożenia korzystny wpływ na kino. Wiele filmów tego czasu stał się znany daleko poza granicami naszego kraju. Prace takie jak „Lecą żurawie”, „Iwan”, zdobyły prestiżowe międzynarodowe nagrody. kino Radziecki sprowadzony naszą kinoderzhavy status kraju, który został utracony z czasów Eisenstein.

prześladowania religijne

Zmniejszenie presji politycznej na temat różnych aspektów życia ludzi, nie ma wpływu na politykę religijną państwa. Prześladowania duchowych i religijnych przywódców nasiliły. Inicjatorem firm antyreligijnych był sam Chruszczow. Zamiast fizycznego zniszczenia wierzących i przywódców religijnych różnych wyznań praktyce pośmiewisko i obalania przesądów. W zasadzie wszystko, co oznaczało politykę odwilży w życiu duchowym wiernych, został zredukowany do „reedukacji” i skazany.

wyniki

Niestety, okres rozkwitu kulturalnego nie trwała długo. Ostatnim punktem w odwilży ustawił przełomowe wydarzenie w 1962 roku – klęskę wystawy sztuki na Manezh. Pomimo ograniczania wolności w ZSRR, powrót do mrocznych czasów Stalina nie miała miejsca. Oznaczało to, że odwilż polityka w sferze duchowej każdego obywatela, możemy opisać uczucie zmian wiatrowych, zmniejszając rolę masowej świadomości i odwołać się do osoby, jako osoba fizyczna ma prawo do własnych poglądów.