230 Shares 6316 views

Michaił Zoszczenko: życie, kreatywność. Opowiadania dla dzieci

Michaił Michajłowicz Zoshchenko, słynny rosyjski pisarz i dramaturg, urodził się w 1894 roku, 29 lipca (według niektórych źródeł w 1895), Petersburg. Jego ojciec był wędrowny artysta, a jego matka – aktorką. Po pierwsze będziemy rozmawiać o tym, jak tam było życie pisarza, Michaił Zoszczenko. Biografia Poniżej opisano najważniejsze wydarzenia z jego życia. Mówić o nich, zwracamy się do opisu Michaił Michajłowicz.


Edukacja w gimnazjum iw Petersburgu Instytutu

Rodzice w 1903 roku, dał synowi studiować na numer szkolnej Petersburgu 8. Michael Zoshchenko, którego biografia może być odtworzone w tym na podstawie własnych wspomnień i prac, mówiąc o tych latach, zauważył, że nauczył się bardzo źle, zwłaszcza w języku rosyjskim. Do pisania egzaminu, dostał jeden. Jednak Mikhail zauważa, że nawet w tym czasie chciał być pisarzem. Jeszcze tylko do siebie tworząc historie Michaił Zoszczenko i wiersze.

Życie czasem paradoksalne. Zaczął komponować w dziewięciu lat, w przyszłości znany pisarz – najbardziej laggard w klasie ucznia z języka rosyjskiego! Niepowodzeń wydawało się dziwne do niego. Zoschenko Mihail Mihaylovich zauważa, że w tym czasie nawet chciał popełnić samobójstwo. Jednak los jest on przechowywany.

Po ukończeniu studiów w 1913 roku, przyszły pisarz udał się na studia w Uniwersytecie Petersburskim, Wydział Prawa. Po roku niepłacenia czesnego, został wydalony stamtąd. Zoshchenko musiał iść do pracy. Zaczął pracę nad kaukaskiej przełożonego dróg kolejowych.

wojenne

Rutynowe życie zostało przerwane przez I wojną światową. Michael postanowił zaciągnąć się do wojska. Pierwszy został kadetem zaciągnął się i poszedł do Pawłowsk Szkoły Wojskowej, a następnie ukończył cztery-miesięcznych kursów intensywnych, poszedł do przodu.

Zoshchenko zauważyć, że nie miał żadnych uczuć patriotycznych, on po prostu nie mógł siedzieć długo w jednym miejscu. W służbie, jednak Mikhail punktowane. Był uczestnikiem wielu bitwach, był zagazowanych, rannych. Zaczął brać udział w walkach w randze chorążego, Zoshchenko już kapitan został zwolniony do rezerwy (powód – Skutki zatrucia gazem). Dodatkowo przyznano mu z 4 medalami za Zasługi Wojskowej.

Powrót do Piotrogrodu

Michaił, wrócił do Piotrogrodu, spotkał się z VV-Kerbits Kerbitskoy, jego przyszłej żony. Po lutym rewolucja Zoshchenko został mianowany szefem telegrafu i poczty, a także dowódca Poczty Głównej. Następny był wyjazd do Archangielska, przybocznych praca straży, a także wybór Michaił Michajłowicz sekretarzy pułku sądu.

Służba w Armii Czerwonej

Jednak spokojne życie zostaje przerwane ponownie – tym razem przez rewolucję i związaną z tym wojny domowej. Michaił Michajłowicz wysłany na front. Jako ochotnik wstąpił do Armii Czerwonej (w styczniu 1919). Służy ona jako pułkowy adiutant pułku biedoty wiejskiej. Zoshchenko udział w walkach przeciwko Yamburg Narva i Bulak-Balakhovich. Po zawale serca, Michaił Michajłowicz musiał demobilizacji i powrót do Piotrogrodu.

Zoshchenko w okresie od 1918 do 1921 roku został zastąpiony przez wiele działań. Następnie napisał, że próbował swoich sił w około 10-12 transakcji. Pracował policjanta i stolarza i szewca i agenta Departamentu Śledczego karnego.

Życie w spokojnych lat

Pisarz w styczniu 1920 roku, przeżywa śmierć matki. W tym samym roku jego małżeństwo to Kerbits-Kerbitskoy. Wraz z nim, on porusza się na ulicy. B. Zelenin. Rodzina Zoschenko Valery syn urodził się w maju 1922 roku. Michaił Michajłowicz 1930 oddelegowany wraz z zespołem pisarzy Stoczni Bałtyckiego.

W czasie II wojny światowej

Michaił Zoszczenko na początku wojny napisał oświadczenie, w którym prosił, aby zapisać go w Armii Czerwonej. Jest jednak zaprzeczyć – jest uznany za niezdolnego do służby wojskowej. Zoshchenko trzeba nosić antyfaszystowskiej działania nie są na polu bitwy. Tworzy antywojenny artykuły satyryczne i publikuje je w gazecie, wyślij do radia. W 1941 roku, w październiku, on ewakuowany do Ałma-Aty, a miesiąc później stał się pracownikiem „Mosfilm”, pracując w dziale scenariusza studio.

prześladowanie

Zoshchenko w 1943 wezwany do Moskwy. Jest on zaproponował, że weźmie pozycję „Crocodile” edytora. Jednak Mikhail odrzuca ofertę. Niemniej jednak, jest on członkiem komitetu redakcyjnego „Krokodyl”. Pozornie wszystko wygląda dobrze. Ale po chwili nad głową Michaiła zaczynają coraz bardziej zagęścić chmury: jest on usuwany z redakcji, który został wyrzucony z hoteli, pozbawiony racji pokarmowej. Kontynuując prześladowania. Tichonow N. S. na plenum SSP nawet atakuje Zoshchenko historię „Przed wschodem słońca”. Writer praktycznie nie drukować, ale jeszcze wprowadzony w 1946 roku przez redakcję „gwiazd”.

14 sierpnia 1946 – apoteoza wszystkich jego wzlotów i upadków. Następnie pozostawia decyzję Komitetu Centralnego KPZR (B) w czasopismach „Leningrad” i „Star”. Po tym Zoshchenko wydalony ze Związku Pisarzy, a także pozbawione kart żywnościowych. W tej chwili przyczyną ataku był zupełnie nieistotne – historia dla dzieci Zoshchenko zwany „Przygody małpy.” Wszystkie czasopisma, wydawnictwa i teatrów po dekrecie anulowanie umowy zawartej przez nich wcześniej, domagając się zwrotu wypłaconych zaliczek. Katastrofy rodzina Zoschenko. Ona jest zmuszony żyć na wpływy ze sprzedaży rzeczy osobistych pieniędzy. Pisarz próbuje dokonać szewców gangu. karta racja w końcu wrócił. Ponadto Michael Zoshchenko publikuje historie i satyry (oczywiście nie wszystkie). Jednak, aby uczynić życie w tej chwili jest to konieczne w głównej pracy tłumacza.

Michaił Zoszczenko udaje się odzyskać tylko w Związku Pisarzy po śmierci Stalina. Istotnym wydarzeniem wystąpi 23 czerwca 1953 – pisarz ponownie przyjęta do Unii. Jednak to nie koniec. Michaił Michajłowicz krótko udało się tym razem do pozostania członkiem.

05 maja 1954 był fatalny wydarzenie. Anna Achmatowa, a on został zaproszony do tego dnia w Domu pisarza, który miał mieć spotkanie z grupą angielskich studentów. Pisarz na nim stwierdził publicznie swój sprzeciw wobec oskarżeń wszczętych przeciwko nim. Nowy etap molestowania przychodzi po tym. Wszystkie te problemy mają wpływ na jego zły stan zdrowia. Opublikowane 07 września 1953 artykuł „Fakty odsłonić prawdę” był ostatnim słomy. nazwisko pisarza potem nie ma już wspomniano. Około dwa miesiące trwało to zapomnienie. Jednak Michaił Michajłowicz w listopadzie współpraca oferta dwa magazyny – „Leningrad almanach” i „Crocodile”. Cała grupa pisarzy wzrasta w jego obronie: Chukovsky, Kaverin, Sun. Iwanow Tichonow. W 1957 roku, w grudniu, wydał „Wybrane opowiadania i powieści 1923-1956 gg.”. Jednak stan fizyczny i psychiczny pisarza jest coraz gorzej. Ostry spadek jego mocy będzie na wiosnę 1958 Zoshchenko traci zainteresowanie życiem.

śmierć Zoschenko

22 lipca 1958 zmarł Michaił Zoszczenko. Nawet po śmierci jego ciało zostało poddane hańby: nie dano pozwolenie na pochowanie go w Leningradzie. Prochy pisarza tkwi w Sestroretsk.

Michaił Zoszczenko historia, której życie zostało poświęcone w pierwszej części tego artykułu, w lewo duży dziedzictwo twórczej. Jego ścieżka jako pisarz nie było łatwe. Proponujemy zapoznanie się z tym, jak ewoluowała jego twórczego przeznaczenie. Ponadto dowiesz się, co sprawiło, że historie Michael Zoshchenko dla dzieci i jakie są ich cechy charakterystyczne.

twórczy sposób

Zoshchenko aktywnie zaczął pisać po tym jak został zdemobilizowany w 1919 roku. Jego pierwsze eksperymenty były teksty literacko-krytyczne. W „Petersburg almanach” jego pierwsza historia pojawia się w 1921 roku.

bracia Serapiona

Grupa o nazwie „Serapiona Brothers” Zoshchenko doprowadziły w 1921 roku chęć zostania zawodowym pisarzem. Ta grupa ostrożną postawę krytycyzmu jednak podkreślić, że wśród nich Zoshchenko – „najmocniejszy” figurę. Michaił Słonimski podawane z centralnego frakcji, która jest przyklejona do przekonania, że należy wyciągnąć wnioski z rosyjskiej tradycji – Lermontov, Gogola, Puszkina. Zoshchenko obawiali się w literaturze „szlachetnego odbudowy”, mówi Alexander Blok „Knight of Bolesnej Oblicza” i umieszcza swoje nadzieje w literaturze mającego heroicznego patosu. W „Alcon” w maju 1922 roku, przyszedł pierwszy almanach Serapions, który został opublikowany przez historię Michaił Michajłowicz. A „Opowieści Nazar Ilyich Pan Bluebelly” – książka, która stała się jego pierwszym niezależnym publikacji.

Charakterystyka wczesnej twórczości

Szkoła A. P. Chehova był wyczuwalny we wczesnych pracach Zoshchenko. To, na przykład, historie takie jak „Fish kobiet”, „War”, „Love” i inni. Wkrótce jednak odrzucił ją. Zoshchenko uznane za niezgodne z potrzebami współczesnego czytelnika świetnej formie opowiadań Czechowa. Chciał grać w języku „ulic składni … Ludzie”. Zoshchenko uznać się za osobę, która tymczasowo zastępuje proletariackiego pisarza.

Duża grupa pisarzy w 1927 roku stworzył zbiorową deklarację. W swojej nowej pozycji literackich i estetycznych została podświetlona. Zoshchenko był wśród tych, którzy ją podpisali. Wydał w tym czasie w czasopismach (głównie w satyrycznych Magazine "laughers", "Hippo", "Freak", "Buzoter", "Amanita", "GIODO" i in.). Jednak nie wszystko poszło gładko. Ze względu na krótkim opowiadaniu „nieprzyjemna historia” M.Zoshchenko rzekomo „politycznie szkodliwe” skonfiskowane w czerwcu 1927 roku w czasopiśmie „Hippo” numer. Stopniowo przeprowadzić likwidację tego typu publikacjach. W Leningradzie w 1930 roku została zamknięta i „Inspektor”, ten ostatni satyryczny magazyn. Jednak Mikhail nie poddał się i decydują się kontynuować pracę.

Dwie strony sławy

Z magazynu „Krokodyl” współpracuje od 1932 roku. W tym czasie, Michaił Zoszczenko gromadzi materiał do powieści zatytułowanej „The Return młodości”, jak również literaturę studiuje w medycynie, psychoanalizy i fizjologii. Jego prace są już dobrze znane, nawet na Zachodzie. Jednak sława była to minusem. W Niemczech w 1933 roku, książki Zoshchenko wystawiony zgodnie z publicznych aut czarnej listy Hitlera.

nowe prace

W ZSRR, w tym samym czasie, to jest drukowane i umieszczane na scenie komedii Michael Zoshchenko „Dziedzictwo kulturowe”. „Blue Book”, jedna z najbardziej znanych jego książek, opublikowane w 1934 roku poczynając. Oprócz powieści, opowiadań i odgrywa Zoshchenko również pisał satyry i powieści historycznych ( „Tarasa Szewczenki”, „Kiereńskiego”, „Odwet”, „Black Prince”, itd.). Ponadto tworzy historie dla dzieci ( „Inteligentne Animals”, „Babcia Gift”, „Choinka”, etc.).

Bajki dla dzieci Zoshchenko

Michaił Zoszczenko napisał historie wielodzietnych jest. Zostały one opublikowane w okresie od 1937 do 1945 roku. Spośród nich, niektóre były poszczególne prace, podczas gdy inni byli zjednoczeni w cyklach. Cykl „Lola i Minka” cieszy się największą popularnością.

W 1939 – 1940. Michaił Zoszczenko utworzył tę serię prac. Jego struktura następujące historie zawarte: „Złote słowa”, „wielkie podróżnych”, „Znajdź”, „Trzydzieści lat”, „Nie kłam”, „kalosze i lody”, „babci prezent”, „Choinka”. Nie przez przypadek zjednoczyć ich w jednym cyklu, Michaił Zoszczenko. Skrócona wersja tych produktów prowadzi do wniosku, że mają coś wspólnego, a mianowicie wizerunkami głównych bohaterów. Jest to mały Minka i Lola, jego siostra.

historia jest z twarzy narratora. Jego wizerunek jest nie mniej interesujące niż bohaterowie opowieści Mihaila Zoschenko. Jest to osoba dorosła, która pamięta, pouczających i komiczne epizody ze swojego dzieciństwa. Zauważ, że pomiędzy autor i narrator wykazują podobieństwa (nawet nazwa jest taka sama, a tam jest wskazanie zawodu pisarza). Aż zupełny przypadek mimo to nie osiąga. narrator jest znacząco różny od autora. Ta forma nazywa się opowieść literacka narracja. Był szczególnie istotne w literaturze ZSRR 20-30-tych. W tym czasie cała kultura była inna skłonność do stylistycznych i językowych eksperymentów.

W tych opowieściach, jak zauważa S. Ya. Marshak, autor ukrywa nie tylko moralność. Mówi o tym z całą szczerością w tekście, a czasami w tytule dzieła ( „Nie kłam”). Jednak historie to nie stać dydaktyczny. Ich oszczędności humor, zawsze nieoczekiwane, a szczególnie poważne, nieodłączny Zoshchenko. W sercu nieoczekiwanym humorem Michaiła Michajłowicza jest dowcipny parodia.

Obecnie najbardziej popularne są liczne prace, które zostały napisane przez Michaił Zoszczenko. Jego książki są w szkole, że są kochane przez dzieci i dorosłych. Sposób jego literatura nie było łatwe, jak w rzeczywistości, a los wielu innych pisarzy i poetów z epoki sowieckiej. XX wieku – to trudny okres w historii, ale nawet w czasie wojny było wiele dzieł, które stały się klasyką literatury rosyjskiej. Biografia wielkiego pisarza Michaił Zoszczenko, podsumowanie naszej nadziei, sprawi, że zainteresowanie jego pracy.