552 Shares 6209 views

Szlak lub bieganie z przeszkodami

Szlak lub bieg z przeszkodami na 3 tys. Metrów – jest to jeden z dyscyplin, które tworzą program lekkoatletyki toru i polowego. Ta dyscyplina uczy sportowców być twardym, uważnym, technicznym, taktującym.


Szkieletowa oficjalnie pojawiła się około połowy XIX wieku w Wielkiej Brytanii, gdzie odnotowano wyniki prowadzenia studentów Oxford w odległości 3218 metrów.

Przebieg przeszkody znalazł się na liście Letnich Igrzysk Olimpijskich dla mężczyzn w 1920 r., A kobiet – od 2008 r. I obejmuje: przezwyciężanie przeszkód "pit z wodą", biegających między przeszkodami.

W sumie sportowiec musi przezwyciężyć 35 różnych barier, w tym siedem piw z wodą.
W świecie sportu wiodący mężczyźni to biegacze z Kenii i kobiet biegaczy z Rosji.

Główną złożonością tego typu atletyki jest równomierny rozkład mocy na wszystkie 7 okrążeń plus zachowanie dodatkowej zdolności fizycznej do pokonania przeszkód. Zawodnik może przeskoczyć przez barierę, nie dotykając nóg (co znacznie skróci czas spędzony), a następnie na nim.

Bieganie z przeszkodami jest uważane za jeden z najtrudniejszych podtypów lekkoatletyki, ponieważ podczas swego spektaklu sportowiec musi nie tylko prowadzić ogromną odległość, ale także pokonać wszystkie 35 przeszkód w drodze do mety. Wymaga to maksymalnej wytrzymałości i wysiłku fizycznego.

Bieganie 400 metrów z barierami to krótkodystansowy wyścig dla mężczyzn i kobiet. Jest to standardowe koło. W tej odległości ustawione są 10 barier, każda wysokość wynosi 91,4 m dla mężczyzn i 76,2 m dla kobiet. Sportowcy mogą wchodzić na bariery i strzelać do przeszkód bez kary.

Bieg 110 metrów z barierami jest najtrudniejszym rodzajem atletyki. Wysokość bariery dla mężczyzn wynosi 106,7 metra, a dla kobiet – 83,3 metra. Odległość między barierami nie zmienia się i wynosi 9,14 metrów. Tylko odległość od początku do pierwszej przeszkody jest nieco większa i wynosi 13,72 metrów.

Warunkowo zmiana szybkości sportowca może być podzielona na 4 części: start i start po starcie; Pokonanie przeszkody; Uciekaj od przeszkód i kończąc.

Zasadniczo technika biegania z przeszkodami jest podobna do techniki normalnej jazdy na duże odległości. Ale nadal istnieją pewne wyjątki. Różnica polega na zdolności sportowca do prawidłowego obliczenia i odpowiedniej zmiany kąta odpychania z ziemi przed przeszkodą, jak również zaraz po niej. Ponadto zdolność biegacza do właściwego skoku i wylądowania po skoku jest konieczna. W przypadku nieudanych ruchów, możliwe są różne rozstępy i urazy. Repel powinien wynosić nawet 210 metrów przed barierą.

Przechodząc przez przeszkodę, stopa joggingowa jest wygięta pod kolanem i pociąga do bagażnika w celu zmniejszenia bezwładności. Aby lądować powinien być na palcach, pięta bez dotykania ścieżki.

Aby sportowiec mógł nauczyć się prawidłowo funkcjonować z przeszkodami, istnieją pewne metody opracowane przez lata:

  • Technika zapoznania sportowca z przebiegiem barierowym ;
  • Szkolenie w zakresie technik pokonywania przeszkód ;
  • Szkolenie w dziedzinie techniki i rytm przebiegu przeszkód;
  • Szkolenie w zakresie technologii niskiego startu i przyspieszenia po starcie;
  • Szkolenie w zakresie techniki z barierami i doskonalenie technik jazdy.